فقاهت -


فقاهت

وبلاگ «فقاهت» به صورت خودکار از وبلاگهای معتبر فارسی دریافت و با ذکر منبع نمایش داده شده است همچنین مسولیت مطالب آن بر عهده نگارنده آن میباشد و این سایت هیچ گونه مسولیتی در قبال محتوای آن ندارد.

یکی از شخصیت های برجسته طیّ نامه ای به محضر آیت الله خوئی معروض داشته بود: 170 مسأله ای که به پیوست تقدیم گردیده حلّ نشده و پاسخ صحیح بدست نیامده است. استدعا می شود پاسخ آنها را مرقوم فرمایید. آیت الله خوئی مرقوم فرموده بود: در این مسائل و دیگر...

»

آیت الله قاروبی (میرزا کاظم تبریزی) فرموده بود: اگر همه کتاب های فقهی را در دریا بریزند می توانم یک دوره فقه بنویسن و اجمالاً به دلیل هر مسأله اشاره کنم. سینای معرفت ص 35

»

قوله: إنّ أدلّۀ المستحبّات لا تُقاوم أدلّۀ المحرّمات. ج1 ص 308 أقول: مراد ایشان تزاحم اصطلاحی نیست کما توهّمه بعض المحشّین؛ زیرا اوّلاً در مقام، مندوحه وجود دارد و شخص می تواند از غیر راه غناء إبکاء نماید و ثانیاً: هیچ متفقّهی توهّم نمی کند که در...

»

قوله: توجّه ما ذکراه. ج1 ص 302 أقول: إن قلتَ: حتّی اگر غناء به معنای مطلق صوت حسن باشد، قول این دو فقیه ناتمام است؛ زیرا اوّلاً: شیخ انصاری دلیل آورد که معیار حرمت بر صوت لهوی است اگرچه غناء أعمّ یا أخصّ از غناء باشد و ثانیاً: اگر در تخصیص ادلّه...

»

در تعارض،‌ ناقل مقدّم است یا مقرّر. مراد از ناقل، حکم إلزامی و مراد از مقرّر، حکم غیر إلزامی است. 1- «عن النّبی (صلّی الله علیه وآله): «الأیّم أحقّ بنفسها من ولیّها والبکر تستأذن فی نفسها وإذنها صماتها»[1] و «عن سعدان بن مسلم عن أبی عبدالله (علیه...

»

تعارض استصحابین. 1- مرحوم نراقی در اثبات اینکه آنچه که خورشید آن را خشک کند، حقیقةً طاهر است، نه اینکه در بعضی از احکام، حکم طهارت را داشته باشد می فرماید: « و ربما یُستدلّ للمطلوب أیضاً: بعدم القطع ببقاء النّجاسة بعد زوال عینها بالشّمس بالمرّة،...

»

در تعارض أصل سببی با أصل مسبّبی، أصل سببی مقدّم است. 1– آیت الله حکیم در بحث شکّ در إعتبار چیزی در نماز جماعت می­فرماید: «قد یدّعی أنّ الأصل فی المقام عدم الشّرطیة أو المانعیّة وهو حاکمٌ علی أصالة عدم ترتّب الأثر لأنّه أصلٌ سببی وذلک الأصل...

»

قوله: و یؤیّده ما فی بعض الأخبار. ج1 ص 287 أقول: در وجه تأیید دو إحتمال وجود دارد: إحتمال اوّل: «أحسنت» گفتن به شخص مغنّی، کلام باطلی است، نه اینکه کیفیّت صوت آن باطل باشد، پس حضرت، قول زور را بر کلام باطل تطبیق کرد و این مطلب اگرچه ملازمه ندارد...

»

قوله: بفحوی إطلاق ما تقدّم. ج1 ص 247 أقول: إن قلتَ: مصنّف در بحث هدیّه از ادلّه حرمت رشوه تنقیح مناط کرد، ولی در اینجا حرمت رشوه را أولی از حرمت هدیّه می داند و این دو مطلب با یکدیگر ناسازگار می باشد؛ زیرا اگر ملاک در حرمت رشوه قوی تر است، نمی...

»

تعارض اطلاق بدلی و اطلاق شمولی. 1- میرزای نائینی می فرماید: «المشهور بین الأصحاب إعتبار الإباحة فی لباس المصلّی و قد ادّعی الإجماع على ذلك خصوصاً الساتر منه حیث تكرّر نقل الإجماع على بطلان الصلاة فی الساتر المغصوب. و الظّاهر أنّه لا خصوصیّة...

»

مراد از جمع تبرّعی، جمع بین متعارضین است به گونه ای که شاهدی بر آن وجود ندارد و عرف چنین معنایی را در جمع بین آن ها نمی فهمد. 1- «عن أبی بصیر عن أبی عبدالله (علیه السلام): ما من جبّار إلّا و معه مؤمن یدفع اللّه به عن‌ المؤمنین، و هو أقلّهم حظّا...

»

قوله: فیجب إخراجه عن العموم. ج1 ص 243 أقول: إن قلتَ: طبق این مطلب ایشان، إستدلال به روایت عبدالله بن سنان تمام خواهد شد؛ زیرا اجور قضات در تحت عامّ باقی می ماند. قلتُ: در مراد ایشان دو إحتمال وجود دارد: إحتمال اوّل و هو الأظهر: مراد، أصالۀ...

»

قوله: معارضۀ بمصلحۀ أقوی. ج1 ص 234 أقول: دو إشکال به شیخ أعظم وارد می شود. إشکال اوّل: حتّی اگر مصلحت أقوی نباشد، بلکه مساوی باشد یا کمی ضعیف تر از مفسده باشد فساد محض صدق نمی کند، پس تقیید به أقوی وجهی ندارد. إشکال دوم: اگر مصلحت مشکوک یا مظنون...

»

اگر عامّ تخصیص خورد و در حکم زمان بعدی مخصّص شک کنیم، به عامّ رجوع می­شود یا حکم مخصّص إستصحاب می­شود. 1– محقّق همدانی در بحث ملزمات معاطات، حدیث سلطنت را دالّ بر لزوم معامله شمرده که در معاطات تخصیص خورده است؛ زیرا معاطات مفید إباحه است. بعد...

»

«بررسی حکومت إستصحاب عدم فرد طویل بر إستصحاب بقاء کلّی قسم دوم» میرزای نایینی وجود کلّی را مسبّب از وجود هر یک از فرد قصیر و فرد طویل می داند و عدم کلّی را مسبّب از عدم مجموع فرد طویل و فرد قصیر می داند. ایشان قائل شده که استصحاب عدم فرد قصیر و...

»

«راهکار های رسیدن طلّاب سطح عالی به مقامات عالیه» اموری وجود دارد که طلّاب سطوح عالی با انجام دادن آنها إن شاء الله به مقامات عالیه می رسند: 1- تعیین استعداد خود با مشاوره با أساتید رشته های مختلف. طلبه سطح عالی باید إستعداد خاصّ خود را بشناسد تا...

»

قوله: و بین یدی الوسادۀ فیها تماثیل طیرٍ. ج1 ص 195 أقول: در اینکه این اتّفاق در منزل حضرت رخ می داده یا منزل دیگری دو إحتمال وجود دارد. اگر در منزل حضرت اتّفاق می افتاده کما هو الأظهر، بعید نیست از آن علاوه بر عدم حرمت، عدم کراهت نیز استفاده شود؛...

»

قوله: مع دلالته علی جواز الاقتناء. ج1 ص 195 أقول: ایشان در اینجا ظهور «بأس» در حرمت را پذیرفته، ولی آن را به خاطر هم مضمونی با روایت علی بن جعفر در قرب الاسناد حمل بر کراهت می نماید. اگر نهی به خاطر نماز باشد، وجه جواز نگهداری، این است که نهی به...

»

قوله: هذا کلّه مع قصد الحکایۀ و التمثیل. ج1 ص 189 أقول: عبارت ایشان سه إحتمال دارد: إحتمال اوّل: اگر قصد نباشد حرام است، ولی چون عالم نبوده منجّز نمی باشد. ولی این إحتمال بعید است؛ زیرا عدم قصد، ملازم با عدم علم نمی باشد کما صرّح به المصنّف فی...

»

استصحاب فرد مردّد. 1- محقّق اصفهانی در بحث اینکه آیا عدول از مجتهد زنده به مجتهد زنده ی دیگر جایز است یا خیر، أدلّه ی مانعین را مطرح کرده و می فرماید: « منها: إستصحاب الحكم المختار، و مقتضاه وجوب القصر مثلاً حتّى بعد رفع الید عنه. و فیه ما عرفت...

»